De wereld als achtertuin

“In 1968 werd ik op de SS Maasdam van Holland America Line aangenomen als klerk, de laagste functie in het Pursers Office. Mijn collega-klerk en ik waren de eerste vrouwelijke bemanningsleden in het Pursers Office. We hadden veel migranten uit Oost-Europa aan boord. Zij spraken vaak alleen hun moedertaal. Die konden wij niet verstaan, dus we communiceerden met handen en voeten. Ze hadden hun migratiepapieren bij zich en het was een hele klus om uit te zoeken of alles klopte.

In 1970 leerde ik Stanley Aleksandrowicz kennen. Ik werkte inmiddels als Assistent Front Office Manager op de SS Rotterdam. Ik checkte de gasten in. Stanley was bandleider van een kwartet op de SS Nieuw Amsterdam. Hij werd overgeplaatst naar mijn schip en hij en zijn bandleden kwamen bij mij inchecken. In New York was dat. We zagen dat we allebei een ring met dezelfde steen droegen. Het bleek dat we die allebei in Hongkong hadden gekocht. Wat een toeval!

Aan boord trokken we veel met elkaar op. Na mijn werk ging ik ’s avonds naar de band luisteren. In onze vrije tijd namen we samen een drankje of gingen we stappen in de havens. De liefde bloeide op en in 1972 zijn we in Zwolle getrouwd. In 1973 kregen we geen nieuw contract aangeboden. ­Holland America Line wilde geen echtparen op hetzelfde schip laten varen. Dat was voor ons ­reden om te stoppen met varen.

In 1976 werden Stanley en de band aangenomen op de SS Statendam. Na een aantal maanden kocht Holland America Line de SS Volendam en de SS Veendam. Er was personeel nodig en ik kreeg mijn eerdere functie terug. We hebben over de hele wereld gereisd: van de Middellandse Zee tot de Caribische eilanden en Alaska. In 1979 hadden we het wel zo’n beetje gezien. Bovendien stond de dollar laag. We hadden een Amerikaans contract en kregen in dollars uitbetaald. Toen zijn we gestopt, maar wel met veel fijne herinneringen.” ←